Nasz Pan ukazujący się św. Małgorzacie Marii Alacoque

Nasz Pan ukazujący się św. Małgorzacie Marii Alacoque

Małgorzata Maria urodziła się w małym burgundzkim miasteczku L'Hautecour we Francji jako piąte z siedmiorga dzieci notariusza Claude'a Alacoque i jego żony Philiberte Lamyn.

Gdy miała osiem lat, zmarł jej ojciec, a ona została wysłana do szkoły prowadzonej przez klaryski. Od razu zainteresował ją ich sposób życia, a jej pobożność była tak wzorowa, że pozwolono jej przystąpić do Pierwszej Komunii Świętej już w wieku dziewięciu lat — co w tamtych czasach było niezwykłym przywilejem.

Dotknięta bardzo bolesną chorobą reumatyczną, która przykuła ją do łóżka aż do piętnastego roku życia, młoda Małgorzata wróciła do L'Hautecour. Zastała jednak dom rodzinny zajęty przez krewnych, którzy zaczęli traktować ją i jej matkę niemal jak służące.

Gdy miała dwadzieścia lat, krewni wywierali na nią presję, by wyszła za mąż. Umocniona wizją Pana Jezusa, stanowczo odmówiła.

Małgorzata przyjęła sakrament bierzmowania dopiero w wieku dwudziestu dwóch lat. Umocniona jego łaską, odważnie stawiła czoła sprzeciwowi rodziny wobec jej powołania zakonnego i w 1671 roku wstąpiła do klasztoru Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Paray-le-Monial.

Pierwsze objawienie Najświętszego Serca Pana Jezusa

Głęboko oddana Męce Pańskiej i Najświętszej Eucharystii, Małgorzata w szczególny sposób doświadczała obecności Pana Jezusa.

27 grudnia 1673 roku, modląc się przed Najświętszym Sakramentem wystawionym w kaplicy klasztornej, poczuła, że Pan zaprasza ją, by zajęła miejsce blisko Jego Serca, które podczas Ostatniej Wieczerzy zajmował św. Jan Apostoł.

Małgorzata usłyszała słowa Pana Jezusa:

Moje Boskie Serce goreje tak wielką miłością ku ludziom, że nie może już powstrzymać w sobie tych płomieni miłości. Muszę je rozlać za twoim pośrednictwem i ukazać je ludziom, by ich ubogacić cennymi skarbami, które ci odsłaniam, a które zawierają łaski uświęcające i zbawienne, konieczne, by ich wydobyć z przepaści zatracenia.

Św. Małgorzata tak później opisała to objawienie Najświętszego Serca:

Ogromną łaskę wyświadczył mi Boski Oblubieniec, której ja zupełnie nie jestem godna, że pozwolił mi spoczywać na swym Sercu wraz z umiłowanym uczniem i podarował mi to Serce wraz z krzyżem swoim i swoją miłością.

Po pierwszym objawieniu, w ciągu kolejnych osiemnastu miesięcy, nastąpiły następne. Pan Jezus powierzył Małgorzacie misję szerzenia nabożeństwa do Jego Najświętszego Serca.

Serce Jezusa płonące miłością do ludzi

Podczas drugiego objawienia siostra Małgorzata Maria ujrzała Boże Serce na tronie z płomieni, jaśniejące bardziej niż słońce i przejrzyste jak kryształ, otoczone koroną cierniową, z krzyżem jaśniejącym nad Nim.

To nabożeństwo jest ostatnim wysiłkiem mojej miłości i będzie dla ludzi jedynym ratunkiem w tych ostatnich czasach.

– powiedział Pan Jezus do św. Małgorzaty Marii Alacoque.

Na boku Serca widniała krwawiąca święta Rana. Pan Jezus przekazał Małgorzacie, że pragnie być czczony pod postacią serca z ciała, aby poruszyć ludzkie serca. Obiecał również, że tam, gdzie będzie czczony wizerunek Jego Najświętszego Serca, ześle obfite błogosławieństwa.

Wezwanie do wynagradzania Najświętszemu Sercu

Trzeciego objawienia siostra Małgorzata doświadczyła 2 lipca 1674 roku. Zbawiciel ukazał jej swoje pięć ran „jaśniejących jak słońce”, z których wydobywały się płomienie. Pan Jezus powiedział do Małgorzaty:

Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, a w zamian za to otrzymuje wzgardę i zapomnienie. Ty przynajmniej staraj się mi zadośćuczynić, o ile to będzie w twojej mocy, za ich niewdzięczność.

Wynagrodzenie, o które prosił Pan Jezus, miało obejmować dwie praktyki: przystępowanie do Komunii Świętej tak często, jak to możliwe, szczególnie w pierwsze piątki miesiąca, oraz odprawianie nabożeństwa Godziny Świętej w noc z czwartku na pierwszy piątek miesiąca, między godziną 23.00 a północą, aby towarzyszyć Mu w modlitwie w Ogrójcu.

Podczas ostatniego objawienia, w oktawie Bożego Ciała, w czerwcu 1675 roku, Pan Jezus zwrócił się do świętej zakonnicy:

Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że niczego nie szczędziło, aż do wyczerpania i wyniszczenia się, by dać im dowody swej miłości, a jednak w zamian za to od większości ludzi doznaje tylko niewdzięczności przez pogardę, nieuszanowanie, świętokradztwo i oziębłość, z jaką odnoszą się do Mnie w tym Sakramencie Miłości. Lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca Mi poświęcone.

Chrystus skierował także do Małgorzaty następującą prośbę:

Proszę, żeby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto na uczczenie Mojego Serca i na wynagrodzenie mi przez Komunię świętą i inne praktyki pobożne za zniewagi, jakich doznaję, gdy w czasie oktawy jestem wystawiony na ołtarzach. W zamian za to obiecuję ci, że Serce Moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób Sercu memu oddadzą cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia.

Św. Małgorzata Maria – apostołka Najświętszego Serca

Zanurzenie się w tajemnicy Najświętszego Serca pomaga lepiej zrozumieć jedną z najważniejszych prawd naszej wiary – że Bóg jest miłością. Praktykowanie tego nabożeństwa jest odpowiedzią na tę niepojętą miłość.

Małgorzata Maria doświadczyła niezrozumienia i prześladowań ze strony własnej wspólnoty zakonnej, gdy próbowała przekazać życzenia Pana Jezusa.

Ważną rolę w rozwoju nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa odegrał kierownik duchowy Małgorzaty, św. Klaudiusz de la Colombière. Podczas pobytu w Paray-le-Monial rozpoznał zarówno świętość Małgorzaty, jak i znaczenie przekazanego jej przesłania. Dzięki temu nabożeństwo zaczęło stopniowo rozprzestrzeniać się we Francji, a następnie na całym świecie.

Małgorzata Maria Alacoque zmarła w październiku 1690 roku, a w 1920 roku została kanonizowana.

Św. Małgorzata Maria Alacoque jest najbardziej znaną apostołką publicznego kultu Serca Jezusowego. Papież Pius XII w encyklice Haurietis aquas napisał, że zajmuje ona najważniejsze miejsce wśród tych, którzy krzewili kult Serca Jezusowego.

Najświętsze Serce Jezusa – znak miłości, która zwycięża

W katolickich kościołach i domach jednym z najpopularniejszych wizerunków Jezusa jest obraz Jego Najświętszego Serca. Przypomina on o Bożej miłości objawionej w przebitym Sercu Syna Bożego. Jest symbolem miłości, która zwycięża grzech i przekracza śmierć, miłości Tego, który umiłował nas do końca.

Papież Benedykt XV w bulli kanonizacyjnej Małgorzaty Marii Alacoque napisał:

To właśnie jej Pan Jezus często ukazywał się osobiście, wielokrotnie w swej wielkiej dobroci rozmawiał z nią o konieczności upowszechnienia miłości i kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa, które tak ukochało ludzi, gdy tymczasem większość z nich odpowiada na Jego miłość tylko niewdzięcznością. Niech obraz tej miłości i miłosierdzia sprawi, że wszyscy uzdrowieni krwią Chrystusa odwdzięczą się miłością Najświętszemu Sercu, aby w tych jakże trudnych czasach otrzymać od Chrystusa łaski, które osobiście obiecał rozlać na oddających Jego Sercu należną cześć.

Czy masz już w swoim domu wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa? Chętnie wyślemy Ci go bezpłatnie. Wystarczy, że wypełnisz prosty formularz na naszej stronie internetowej:

Zamów bezpłatny obrazek z wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa

https://sladami-ojcapio.transforms.svdcdn.com/production/sop/BAN_darmowyobrazekA4apostolat.jpg?w=1536&h=1024&q=100&auto=format&fit=crop&dm=1791893718&s=54a041ac767da22c982401a9b00d6fb8

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami!

Wesprzyj