Święty Dominik de Guzman
Święto 8 sierpnia
Dominik urodził się w 1170 roku w Kastylii w Hiszpanii jako syn Feliksa Guzmana i Joanny z Aza (która później została uznana błogosławioną)
W wieku czternastu lat wysłano go do szkoły w Palencji, a jeszcze jako uczeń został mianowany kanonikiem katedry w Osmie.
Następnie ukończył studia i przyjął święcenia kapłańskie, po czym objął posługę w Osmie.
Około roku 1204 Dominik towarzyszył biskupowi Osmy w podróży do Danii. Ich droga prowadziła przez Langwedocję na południu Francji, gdzie szerzyła się herezja albigensów, głosząca, że ciało jest źródłem zła.
Gospodarz gospody, w której się zatrzymali, był albigensem. Dominik spędził z nim całą noc na rozmowach i do rana nawrócił go. Właśnie wtedy Dominik dostrzegł swoje prawdziwe powołanie w szerzeniu i obronie wiary katolickiej.
Za zgodą papieża Dominik spędził prawie dziesięć lat, głosząc kazania we Francji wraz z niewielką grupą mężczyzn żyjących zgodnie z regułą św. Augustyna.
Następnie, w roku 1216, jego niewielka grupa przekształciła się we wspólnotę: Zakon Kaznodziejów. Dominik wysłał swoich naśladowców w różne strony świata, zakładając klasztory w Hiszpanii, Francji i we Włoszech.
Dominik zachorował i zmarł w 1221 roku w wieku pięćdziesięciu dwóch lat.
